ลัลล้า*

เศร้ามาหลายเอนทรีล่ะ ไม่เอาๆ เราจามามัวแต่นั่งเครียดไม่ได้ๆ

ตอนนี้ก็ยิ่งมีงานเยอะอยู่

ไหนจาโครงงานวิทย์

ไหนจาโครงงานเลข

ไหนจางานในชุมนุมด้วย

ไหนจาต้องหาเวลาว่างๆ ไปเที่ยวด้วย (??? เกี่ยวมั้ยเนี่ย 55)

เลยต้องแบ่งเวลาดีๆ ซะแล้ว ไม่งั้นคงแย่แน่ๆ เลย

เฮ้อ...เมคอารมณ์ไม่ได้ง่ะ

ทำยังไงง่ะ ไอ้หน้าเซ็งๆ เนี่ย (งงกันล่ะจิว่าทำไมต้องทำหน้าเซ็งด้วย)

พอดีจะต้องไปเป็นนางเอกมิวสิกวีดีโอนะ 555

(หน้าอย่างแกเนี่ยนะจะเป็นได้ไง //ใครคิดแบบนี้ในใจป่ะเนี่ย อิอิ)

ก็นะ แต่ยังไงเราก็ได้เป็นแล้ว กร๊ากกกกก

ส่วนพระเอกมิวสิกก็นะ อย่าถามเลย เด๋วอิจฉากันเปล่าๆ 55

(คิดถึงใครกันแล้วเนี่ย...?)

.

..

...

..

.

..

...

..

.

อย่าเพิ่งอิจฉากันไป

เพราะจริงๆ แล้วมันเป็นงานในร.ร. ก๊ากกกก

.....

งงกันหรือเปล่าเนี่ยที่เราเปลี่ยนอารมณ์ขนาดนี้

ทั้งๆ ที่เอนทรีโน้นยังเศร้าๆ อยู่เลย แต่ทำไมเปลี่ยนมาบ้าเหมือนเดิมแล้ว

55 พอดีเราเป็นคนเปลี่ยนอารมณ์ง่ายนะ

แต่ถ้าชอบใครรักใครไม่ได้เปลี่ยนง่ายๆ หรอกนะ (แต่มันก็ไม่แน่แหะ ชักไม่มั่นใจตัวเองแล้วจิ 55)

.....

ชั้นร้องไห้ในหน้าฝน...เพื่อที่จะรอพบใครบางคนในหน้าหนาว...

ใครสักคนที่จะมาช่วยชั้นให้พ้นจากสิ่งที่เป็นอดีต...

ใครสักคน...

s o m e o n e . . . a n y o n e . . .

แล้วชั้น...จะได้พบมั้ยนะ...?

เน่าอีกแล้ว 55 อันนี้ไม่ได้เศร้านะ แต่กำลังฟังเพลงของโซฟาง่ะ ก็เลยคิดประโยคพวกนี้ขึ้นมาได้

I love you kururu 55