ลัลล้า*

ได้อัพแล้ว TT^TT คิดถึง exteen จังเลยย~~

ครั้งที่ขออัพแบบมีสาระกับเค้าหน่อย(คิดว่ามีนะ ฮ่าๆ)

เกี่ยวกับรถโดยสารประจำทาง คือเพนเชื่อว่าอาจจะมีคนแบบเพนอยู่

เวลาขึ้นรถโดยสารประจำทาง..เคยมั้ยเวลารีบๆ แต่ไม่อยากขึ้นคันที่คนแน่น

มันก็ผ่านมาไม่นาน..คือเพนต้องไปเอาของที่มหิดล(ศาลายา)

ขาไปก็ไปปกติ คือ นั่งรถไฟฟ้าลงอนุเสาวรีย์ แล้วต่อรถป.อ.สาย 515

ขาไปก็ถึงอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถึงอย่างราบรื่น..

วันนั้นมีเรียนดาว้องตอน 5 โมงเย็น แต่เดินทางออกจากมหิดลก็ปาไป 4 โมงเย็นแล้ววว!!

ก็รีบเดินข้ามสะพานลอยเพื่อมารอรถป.อ.สาย 515 กลับ

ซึ่งเวลานั้นสาย 515 คนเยอะมากกก แน่นมากๆ เลยไม่อยากจะขึ้น + เห็นรถสีส้มๆ มาแต่ไกล ก็เลยรอคันต่อไปแทน

แต่..!!! คันที่มานั้นดันเป็นสาย 80 หรืออะไรเนี่ยล่ะ ก็เลยรอต่อไป..

มองนาฬิกา..อ๊ากกกกก 4 โมงครึ่งแล้ว จาเรียนทันมั้ยเนี่ยช้านนน!!

แล้วก็มองไปเห็นรถเมล์สายนึงที่ป้ายมีเขียน "อนุเสาวรีย์" เห็นปุบ กระโดดขึ้นรถคันนั้นโดยไม่มองอย่างอื่นเลย

แล้วก็นั่งไปเรื่อยๆ ชักเริ่มงงล่ะ มาในสถานที่ที่ไม่คุ้นตา

ผ่านไปเรื่อยๆ อ่ะเจอป้ายซอยเขียน "เพชรเกษม__" จำได้ว่าเคยได้ยินในวิทยุเวลาฟัง จส.100

ผ่านไปไม่นาน ไม่รู้ว่า "หวูบ" ไปตอนไหน? ตื่นมาอีกทีอยู่ "วงเวียนใหญ่" แล้ว!!!

ตาสว่างเลย มาโผล่อยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย!!! แล้วจาได้ไปเรียนมั้ย อ๊ากกกกจะ 6 โมงเย็นแล้ว!!

คราวนี้ก็เริ่มจ้องเส้นทางล่ะ ว่าจะไปโผล่ที่ไหนอีก ดีที่ไปโผล่สะพานตากสิน ไปโผล่ที่มีเส้นทางรถไฟฟ้า

คือ เป็นครั้งที่สองที่เห็นรถไฟฟ้าแล้ว อยากขึ้นมากๆ

(ครั้งแรกก็คือตอนที่รถไฟฟ้าเพิ่งสร้างเสร็จ แต่หลังจากนั้นต้องนั่งไปรร.ทุกวัน ก็เริ่มเฉยๆ)

แต่ก็เกือบที่จะไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้าแล้ว เพราะรถเมล์กำลังจะเลี้ยวไปอีกทางนึง

เราก็จ้องสถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์ อย่างดี กลัวมันจะหนีไป ไม่งั้นอดเรียนแน่ๆ

พอจะเลี้ยวปุบ เห็นคนอื่นเค้าลง ก็เลยลงด้วย รีบวิ่งๆ ขึ้นรถไฟฟ้า..คิดในใจ 'อ่า..สวรรค์ TT^TT'

แล้วก็ผ่านไปเหตุการณ์นึงที่เกี่ยวกับการขึ้นรถโดยสารประจำทางโดยไม่รู้สายที่ถูกต้อง (พูดง่ายๆ ก็ขึ้นโดยประมาท?)

สอนให้รู้มากๆ เลยว่า เวลาจะขึ้นรถโดยสารประจำทางนั้นต้องดูป้ายที่เขียนว่าสายนี้ไปไหนบ้าง ไปถึงไหน ยังไงให้แน่ใจก่อน เพราะอาจทำให้เสียเวลา เสียงาน เสียการ เสีย..???

มีอีกเรื่องที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับรถโดยสารประจำทางอีกเหมือนกัน

คือวันนั้นเรียนพิเศษดาว้องเนี่ยล่ะ เลิก 3 ทุ่ม ก็เลยไม่อยากเดินกลับบ้าน กะจะนั่งรถเมล์มาลงป้ายหน้าปากซอยแทน

แต่..!! วันนั้นคือวันที่รถโดยสารประจำทางไปรวมตัวกันง่ะ (จำไม่ได้ว่าวันไหน) เลยมีสายน้อยมากที่เดินรถ

รู้อยู่แล้วว่าวันนั้นรถเมย์จะน้อย แต่ก็ลืม เพราะมันดึกมากแล้ว มันก็อันตราย เดินคนเดียวในเวลากลางคืน(แถมฝนตกอีกต่างหาก ไม่ได้เอาร่มไปด้วย)

ก็เลยลงรถไฟฟ้ามารอรถเมล์กลางสายฝน..

ปัญหาไม่ใช่อยู่ที่รถเมล์น้อยหรอก แต่มันอยู่ที่..ไม่รุ้ว่าสายไหนผ่านหน้าปากซอยนี้สิ T^T

ยืนรอไป มาคันนึงก็รีบอ่านป้ายว่าไปไหนบ้าง อ่านๆ ก็เห็นแต่ไป "รังสิต หมอชิต ฯลฯ"

ก็เลยคิดว่าไม่ผ่านหน้าบ้านเราสักสาย แล้วจะกลับได้มั้ยเนี่ย

ดึกก็ดึก ฝนก็ตก กระเป๋าก็หนัก ง่วงก็ง่วง หิวด้วย!!

สุดท้าย ผ่านไปกี่คัน กี่คัน ก็ไม่กล้าขึ้นเพราะกลัวว่าจะเกิดแบบเหตุการณ์ที่เล่าไปข้างบน

ก็เลย..นั่งรถตุ๊กตุ๊ก ฝ่าสายฝนแทน แต่..ทำไมแพงจังเลยง่ะ T^T ตั้ง 40 บาท ง่า..

ตอนนี้ก็เลยหันมาศึกษาสายของรถโดยสารประจำทางมากขึ้น(เพราะอยากประหยัดงบประมาณ)

เห้ยยยย เพิ่งรุ้สึกว่า..ทำไมยาวแบบนี้ =[]="

คือตั้งใจจะสื่อแค่..

เวลาขึ้นรถโดยสารประจำทาง ควรที่จะรู้สายรู้ปลายทางให้แน่นอนก่อนที่จะขึ้นก็จะดีมาก จะได้ไม่เสียเวลา หรือเกิดความกังวลในการเดินทาง

สื่อแค่นี้ แต่เล่าซะยาว 555

.

.

.

รอคอยที่จะค้นพบตัวตนที่แท้จริง เป้าหมายที่แท้จริงและเหมาะสม กับตัวเราเอง..

สู้ๆ จะสอบแล้ว!!!