ลัลล้า*

ย้อนๆๆ เพิ่งได้เปิดคอมฯ -*-

ก็วันอาทิตย์ที่ผ่านมามีงานที่รพ.เซนต์หลุยด์ (เขียนถูกง่ะเปล่า)

มีงานฮารุฮารุงับ ไอ้เราก็ไปเที่ยวเดินเล่นกับเพื่อน

เจอคนคอสน่ารักเยอะมากง่ะ (ไม่มีกล้อง!!!!) อยากถ่ายรูปง่า...

แต่...เพื่อนหิ้วกล้องไป หุหุ เลยขอยืมกล้องมันมาถ่าย

ถ่ายคู่พี่คนโน้นคนนี้ (>< น่ารักทั้งนั้นเลย โฮะๆ //หัวเราะน่ากลัว...)

แต่เสียดายที่ไม่ได้ไปงานที่มาบุญครองในวันเสาร์ (จาได้ไปถ่ายรูปคู่กับพี่น่ารักๆ อีก แหะๆ)

. . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

มาอัพแค่นี้ได้มั้ยเนี่ย...

งืมม ก็เพิ่งเช็คเมล์เมื่อกี้อ่านะ เห็นเมล์นึงแล้วก็...อยากเอามาลง...

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . .

เศษแก้วที่มันร้าว

ในตอนนี้ . . .เธอถือแก้วอยู่ใบหนึ่ง.แก้วใบนั้นก็ไม่ได้สวยมากขนาดต้องมีคนแย่งซื้อแต่ก็ไม่ได้เก่ามากขนาดไม่มีคนกล้าใช้

ตอนนี้แก้วใบนั้นอยู่ด้านหน้าของเธอ มันพร้อมที่จะให้เธอใช้ . . .

เธอนำแก้วใบนั้นกลับไป . . . เธอนั่งมองมัน . . . เธอพูดออกมาเปรยๆ ว่า . . . มันดูดีมาก ถึงคนอื่นจะมองไม่เห็นค่า แต่เขาเห็นค่าของแก้วใบนี้คนเดียวเท่านั้นพอ

เมื่อเธอเริ่มใช้มัน . . . เธอทำท่ารู้สึกดีมากที่เธอมีแก้วไว้ใช้ยามกระหาย
เมื่อเธอใช้เสร็จ . . . เธอก็จะเอามันไปล้างและเช็ด เธอดูแลมันดีเสมอ

จนมาวันนึง . . .

เธอนำแก้วใบใหม่มาวางแทนที่แก้วใบเดิม
เธอหันไปดูแลแก้วใบใหม่มากขึ้น . . .

จนเธอลืมไปเลยว่ามีแก้วอีกใบที่ยังรอให้เธอนำมันกลับมาใช้อีกครั้ง
นานครั้งที่เธอจะหยิบแก้วใบเดิมมาใช้

แต่ . . . มันไม่เหมือนเดิม
พอเธอใช้เสร็จเธอก็วางมันไว้ที่เดิม โดยไม่แคร์ที่จะเอาไปเช็ดไปล้างให้ดูดี

เวลาผ่านมานาน..แก้วใบนั้นเริ่มร้าวจากแรงกระแทกรอบด้าน

ร้าวขึ้น . . . !

ร้าวมากขึ้น . . . !!!

จนในวันนึง แก้วใบนั้นก็ได้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ เหลือทิ้งไว้แต่เพียงแค่เศษแก้วเล็กๆ ที่พร้อมจะบาดใครได้ทุกเมื่อ

มาถึงตอนนี้แก้วใบเดิมได้พบจุดจบแล้ว มันไม่มีประโยชน์อะไรกับเธออีกแล้ว แก้วใบเดิมไม่มีค่าอีกต่อไปแล้ว มีแต่จะให้ความเจ็บปวดจากการบาดของเศษแก้วถ้าเธอไปโดนมัน
ในเมื่อวันนี้เธอมีแก้วใบใหม่ที่ดีกว่าสวยกว่า . .

เธอคงลืมไปแล้วว่ามีแก้วอีกใบที่รอเธอ จนมันพบจุดจบ ถึงจะเธอจะพยายามต่อคืนแต่มันก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ มันก็ยังคงมีรอยร้าวอยู่ดี และคงจะไม่ทนทานเหมือนเก่าอย่างแน่นอน . .

แก้วใบนั้นก็เปรียบเหมือนฉันในตอนนี้ เพราะตอนนี้ฉันไม่มีค่า ไม่มีความหมายกับเธออีกต่อไปแล้ว มันคงจบลงตรงนี้ ตรงที่ๆ เธอมีเขามาแทนที่ฉัน และฉันคงไม่คิดกลับไปหาเธออีกแล้ว ... เพราะหัวใจฉันมันได้แตกร้าว เหมือนดังแก้วที่แตกไปแล้ว มันไม่สามารถที่จะมาต่อเติมให้เหมือนเดิมได้ แม้ว่าเธอจะพยายามเติมเต็มสักเพียงใดก็ตาม